Betelgeuse

Temel bilgiler
| Takımyıldız | Avcı (Orion) |
|---|---|
| Görünür kadir | Değişken, kabaca 0,0 ile 1,6 arası |
| Uzaklık | Kabaca 500 ile 700 ışık yılı; 2020 tarihli bir çalışmaya göre yaklaşık 530 |
| Tayf türü | M1–M2 Ia–Iab, kırmızı süperdev |
| Kütle | Güneş'in yaklaşık 16 ile 19 katı |
| Yarıçap | Güneş'in yaklaşık 750 katı (tahminler farklı) |
| 40°K için en iyi akşam dönemi | Aralık–Mart, en yüksek ocakta |
| Nasıl bulunur? | Avcı'nın Kemer'in üstündeki sol omzu |
Kısaca
- Betelgeuse o kadar büyük bir kırmızı süperdevdir ki Güneş'in yerine konsa yüzeyi Mars'ın yörüngesini epey aşardı.
- Parlaklığı aylar ve yıllar içinde yavaşça değişir; 2020 başında her zamankinden çok daha fazla sönükleşti ve Avcı'nın görünüşünü değiştirdi.
- Bu Büyük Sönükleşme'ye, yıldızın büyük bir gaz kütlesi savurmasının ardından oluşan bir toz bulutu yol açtı.
- Gökbilimciler 2025'te Siwarha adı verilen küçük eş yıldızın ilk görüntüsünü duyurdu.
- Bir süpernova olarak sona erecek, ama büyük olasılıkla yaklaşık 100.000 yıl içinde değil.
Nasıl bulunur?
Bir kış akşamı Avcı'yı Kemer'deki üç yıldızdan bulun. Kemer'in üstünde iki omuz yıldızı vardır; kuzey yarımküreden bakınca soldaki, belirgin turuncu kırmızı renkte parlayan yıldız Betelgeuse'tür. Mavimsi beyaz Rigel ise çapraz karşı köşede, sağ altta durur.
40°K'den Betelgeuse aralıkta akşamın erken saatlerinde doğudan doğar, ocakta güneyde yükseğe çıkar ve baharda alacakaranlıkta batıda batar. Sirius ve Procyon ile birlikte Kış Üçgeni'ni oluşturur; Rigel'den Betelgeuse'e uzanan çizgi de İkizler'deki Castor ve Pollux'a doğru gider.
Nasıl bir yıldız?
Betelgeuse bir kırmızı süperdevdir: çekirdeğindeki hidrojeni tüketmiş ve muazzam biçimde şişmiş, ömrünün sonuna yaklaşan kütleli bir yıldız. 2020 tarihli bir çalışma kütlesini yaklaşık 16–19 Güneş, yarıçapını Güneş'inkinin yaklaşık 750 katı olarak hesapladı. Güneş'in yerinde olsaydı yüzeyi Mars'ın yörüngesini epey aşar, Jüpiter'e giden yolun büyük kısmını kaplardı.
Dış katmanları yaklaşık 3.300 °C ile görece soğuktur; turuncu kırmızı görünmesinin nedeni budur. Bu katmanlar çok seyrek ve huzursuzdur. Yüzeyde dev sıcak gaz kabarcıkları yükselip alçalır, yıldız da yaklaşık 185 ve 400 günlük döngülerle atar; bu yüzden parlaklığı hiçbir zaman tam sabit değildir.
Uzaklığını belirlemek zordur, çünkü yıldız büyük, parlak ve yüzeyi sürekli değişen bir cisimdir; bu da olağan ıraklık açısı ölçümlerini şaşırtır. Tahminler yaklaşık 500 ile 700 ışık yılı arasında değişir.
Öne çıkan özellikler
2019 sonunda Betelgeuse sönükleşmeye başladı ve şubat 2020'ye gelindiğinde yaklaşık 1,6 kadire düştü; Avcı'nın biçimi gözle görülür biçimde değişmişti. Bazıları patlamak üzere olup olmadığını merak etti. ESO'nun Çok Büyük Teleskobu'ndan (VLT) alınan görüntüler yıldızın güney kısmının karardığını gösterdi. Çalışmalar, yıldızın büyük bir gaz kabarcığı fırlattığı, bu gazın soğuyarak toza dönüştüğü ve yıldızın bir kısmını bizden perdelediği sonucuna vardı. Nisan 2020'de olağan parlaklığına döndü.
Gökbilimciler yıllardır Betelgeuse'ün küçük bir eşi olduğundan şüpheleniyordu, çünkü yaklaşık altı yıllık uzun bir parlaklık döngüsü gösteriyordu. Temmuz 2025'te Hawaii'deki Gemini North teleskobunu kullanan bir ekip, süperdevin kenarına çok yakın sönük bir eş yıldız bildirdi. Eşe 'onun bileziği' anlamına gelen Siwarha adı verildi. En geniş açıklığa ulaşacağı kasım 2027 civarında yeniden incelemek en kolay olacak.
Betelgeuse bir süpernova olarak patlayacak; ancak 2020 çalışması helyum yakmanın erken bir evresinde olduğunu ve bu sona büyük olasılıkla 100.000 yıldan fazla zaman kaldığını öne sürüyor. Patladığında gündüz bile görülecek kadar parlak olacak, ama bu uzaklıktan Dünya için tehlike oluşturmaz.
Adı ve tarihi
Adın kökeni genellikle eski Arap gökyüzü geleneğindeki merkezî bir figürün adı olan el-Cevzâ'ya dayanan Arapça yed el-cevzâ, yani 'el-Cevzâ'nın eli' adına bağlanır. Orta Çağ Latincesinde Arap yazısının yanlış okunması 'yed'i bugün de kullanılan 'Bet'e dönüştürdü. Eşin adı Siwarha da bilezikli bir el imgesini sürdürür.
Çoğu zaman Rigel'den parlak olsa da Betelgeuse Alfa Orionis etiketini taşır. Bu Yunan harflerini 1603'te Alman astronom Johann Bayer verdi ve her zaman parlaklık sırasına sıkı sıkıya uymadı. Yıldızın yavaş parlaklık değişimlerini 1830'larda astronom John Herschel de not etmişti.
Gözlem ipuçları
Betelgeuse yıldız renkleri için bir vitrindir. Onun sıcak turuncu ışığını Avcı'nın karşı köşesindeki Rigel'in soğuk mavimsi beyazıyla karşılaştırın; fark parlak bir şehirden bile açıkça görülür. Odağı hafifçe bozulmuş bir dürbün renkleri daha da belirginleştirir.
Parlaklığını kendiniz izlemeyi deneyin. Betelgeuse'ü kadiri bilinen yakındaki yıldızlarla, örneğin Procyon (yaklaşık 0,4), Aldebaran (yaklaşık 0,9) ve Bellatrix (yaklaşık 1,6) ile karşılaştırın ve hangisine benzediğini not edin. Bunu kış boyunca bir iki haftada bir yinelerseniz, amatör değişen yıldız gözlemcilerinin uzun geleneğine katılmış olursunuz.
Hiçbir teleskop onu bir ışık noktasından fazlası olarak göstermez; en büyük aletler bile diskini ve eşini çözebilmek için özel teknikler kullanmak zorunda kaldı.
Kaynaklar
- ESO — Mystery of Betelgeuse's dip in brightness solved (eso2109)
- NASA JPL — NASA scientist finds predicted companion star to Betelgeuse
- Kavli IPMU — Study of supergiant star Betelgeuse recalibrates its mass, radius and distance
- Dupree et al. (2022) — The Great Dimming of Betelgeuse: a surface mass ejection
- AAVSO — Variable Star of the Season: Alpha Orionis (Betelgeuse)