Nasıl çalışır
Büyütme, teleskobun odak uzaklığının göz merceğinin odak uzaklığına bölünmesiyle bulunur. 1.000 mm'lik bir teleskop 10 mm'lik bir göz merceğiyle 100× büyütme verir. Barlow merceği bu sayıyı katlar.
Gerçek görüş alanı, kabaca göz merceğinin görünür alanının büyütmeye bölünmesidir. Dolunay yaklaşık yarım derece genişliğindedir; bu yüzden 0,5°'den geniş bir alan diskin tamamını gösterir.
Çıkış göz bebeği, göz merceğinden çıkan ışık demetinin genişliğidir. 4–7 mm civarı yıldız kümeleri ve bulutsuların geniş görüntüleri için, 1–2 mm ise Ay ve gezegenler için uygundur. Yaklaşık 7 mm'nin üzerinde ışığın bir kısmı boşa gider, çünkü karanlığa alışmış göz daha fazla açılamaz.
Kullanışlı en yüksek büyütme, açıklığın her milimetresi için yaklaşık 2×'tir ve yalnızca atmosferin sakin olduğu gecelerde geçerlidir. Çözünürlük Dawes sınırıyla, en sönük yıldızlar ise yaygın bir pratik kuralla hesaplanır; ikisi de tahminidir.
Tüm hesaplar tarayıcınızda yapılır. Konumunuz yalnızca bu sayfada kullanılır ve bize hiçbir zaman gönderilmez.
Büyütme ve okülerlerBüyütme nasıl hesaplanır, gerçek sınırları nedir, okülerler neyi değiştirir?
Teleskop türleriMercekli, aynalı ve karma teleskoplar: nasıl çalışırlar, kime uygundurlar?
İlk teleskobunu seçmekAsıl önemli olan ne, nelerden kaçınmalı ve gerçekte neler görülür?
Teleskop nasıl kullanılır? Adım adım ilk geceKurulum, soğutma, arayıcı ayarı ve odak: teleskopla sakin bir ilk gece.