Süpernovalar

6 dk okuma
Süpernovalar
Görsel: NASA, ESA, J. Hester and A. Loll (Arizona State University), Public domain · Wikimedia Commons

Temel bilgiler

NedirBir yıldızın patlayarak ölümü; kısa süre milyarlarca Güneş kadar parlar
Ana türlerÇekirdek çöküşü (büyük kütleli yıldızlar) ve Tip Ia (beyaz cüceler)
Çekirdek çöküşü için kütleGüneş'in yaklaşık 8 katından fazla
Samanyolu'ndaki sıklıkYüzyılda kabaca 1–3 (tahmini)
Galaksimizde çıplak gözle görülen sonKepler Süpernovası, 1604
Yakın dönemin en iyi incelenen örneğiSN 1987A, yaklaşık 168.000 ışık yılı uzakta
Geride kalanNötron yıldızı, kara delik ya da hiçbir şey (Tip Ia)
Ünlü kalıntıYengeç Bulutsusu, 1054 patlamasından

Kısaca

  • Süpernova, ya büyük kütleli bir yıldızın çekirdeği çöktüğünde ya da bir beyaz cüce sınırını aştığında gerçekleşen yıldız patlamasıdır.
  • Tek bir süpernova birkaç hafta boyunca koca bir galaksiden daha parlak görünebilir.
  • İnsanlar 1054, 1572 ve 1604'te parlak süpernovalar kaydetti; yakın dönemin en yakını SN 1987A komşu bir galakside patladı.
  • Süpernovalar oksijen, kalsiyum ve demir gibi elementleri uzaya yayar; bu atomlar yeni yıldızlara, gezegenlere ve bize karışır.
  • Betelgeuse bir gün büyük olasılıkla patlayacak, ama bu muhtemelen on binlerce yıl ya da daha uzun sürecek.

Süpernova nedir?

Süpernova, bir yıldızın patlamasıdır. Kısa bir süre o kadar çok ışık saçar ki tek bir yıldız, içinde bulunduğu galaksinin yüz milyarlarca yıldızını gölgede bırakabilir.

Ad, Latince "yeni" anlamına gelen "nova" sözcüğünden gelir; eski gözlemcilere gökte yeni bir yıldız belirmiş gibi görünüyordu. Oysa olan, yaşlı bir yıldızın sonuydu.

Gökbilimciler süpernovaları ışıklarına ve tayf denen ışık parmak izindeki kimyasal izlere göre sınıflar. Etiketler çok olsa da bir yıldızın patlamasının iki temel yolu vardır.

Çekirdek çöküşü: dev yıldızın yakıtı bittiğinde

Güneş'in yaklaşık sekiz katından ağır yıldızlar, çekirdeklerinde helyumdan silisyuma kadar giderek ağırlaşan elementleri kaynaştırır. Zincir demirde durur, çünkü demiri kaynaştırmak enerji vermez, tersine enerji ister.

Kendini taşıyacak enerji kalmayınca demir çekirdek bir saniyeden kısa sürede çöker. Birkaç kilometrelik bir topa sıkışır ve geri seker; nötrino denen minik parçacıkların seli de yıldızı parçalayan bir şok dalgasını besler.

Ortada kalan şey ya bir nötron yıldızı ya da en ağır yıldızlarda bir kara deliktir. Bu patlamalar, yıldızın dış hidrojen ve helyum katmanlarından ne kadarını koruduğuna göre Tip II, Ib ya da Ic diye adlandırılır.

Tip Ia: sınırını aşan beyaz cüce

Beyaz cüce, Güneş benzeri bir yıldızdan geriye kalan, Dünya büyüklüğünde ve son derece yoğun bir çekirdektir. Yalnız kalırsa milyarlarca yıl boyunca yavaşça soğur.

Ama başka bir yıldızla yakın bir çift oluşturuyorsa eşinden gaz çalarak ya da başka bir beyaz cüceyle birleşerek kütle kazanabilir. Güneş kütlesinin yaklaşık 1,4 katına yaklaştığında karbon kaynaşması denetimden çıkar ve beyaz cüce geride hiçbir şey bırakmadan tümüyle patlar.

Tip Ia süpernovalar oldukça öngörülebilir bir en yüksek parlaklığa ulaştığı için gökbilimciler onları evrendeki uzaklıkları ölçmek için "standart mum" olarak kullanır. 1998'de bu yöntem, evrenin genişlemesinin hızlandığını ortaya koydu.

Tarihteki süpernovalar

1054'te Çinli gökbilimciler Boğa takımyıldızında haftalarca gündüz bile görülen bir "konuk yıldız" kaydetti. Bu patlamanın kalıntısı, yaklaşık 6.500 ışık yılı uzaktaki Yengeç Bulutsusu'dur; merkezinde hızla dönen bir nötron yıldızı bulunur.

1572'de Tycho Brahe, Kraliçe (Cassiopeia) takımyıldızındaki yeni yıldızı izledi ve onun Ay'ın çok ötesinde olduğunu gösterdi. Bu, göklerin hiç değişmediği yönündeki eski düşünceyi sarstı. Patlama bir Tip Ia süpernovaydı.

1604'te Johannes Kepler, Yılancı takımyıldızındaki bir başkasını inceledi. Bu, kendi galaksimizde çıplak gözle görülen son süpernova olmayı sürdürüyor.

1987'de Samanyolu'na komşu küçük bir galaksi olan Büyük Macellan Bulutu'nda bir yıldız patladı. SN 1987A, nötrinoları Dünya'daki dedektörlerce yakalanan ilk süpernovaydı; nötrinolar ışığı fark edilmeden birkaç saat önce geldi ve çekirdek çöküşü modelini doğruladı.

Süpernovalar evreni nasıl tohumlar?

İlk evrende neredeyse yalnızca hidrojen ve helyum vardı. Daha ağır elementlerin hemen hepsi sonradan yıldızların içinde pişti ve yıldızlar ölünce dışarı saçıldı.

Çekirdek çöküşü süpernovaları bol miktarda oksijen, silisyum ve kalsiyum salar; Tip Ia patlamalar ise demirin başlıca kaynaklarındandır. Şok dalgaları yakındaki gaz bulutlarını sıkıştırarak yeni yıldızların doğmasını da tetikleyebilir.

Altın gibi en ağır elementlerin bir kısmı ise büyük ölçüde nötron yıldızı birleşmeleri gibi başka olaylardan geliyor gibi görünüyor. Her durumda kemiklerinizdeki kalsiyum ve kanınızdaki demir, Güneş doğmadan önce yaşayıp ölen yıldızlarda üretildi.

Betelgeuse patlamak üzere mi?

Avcı (Orion) takımyıldızının kırmızımsı omzu Betelgeuse, kabaca 500–650 ışık yılı uzaklıkta bir kırmızı süperdevdir. Büyük kütleli ve yaşlı olduğu için neredeyse kesinlikle bir çekirdek çöküşü süpernovasıyla sona erecek.

2019 sonu ve 2020 başında parlaklığı belirgin biçimde düştü ve bu büyük heyecan yarattı. Hubble Uzay Teleskobu ve ESO'nun Çok Büyük Teleskobu ile yapılan çalışmalar, nedenin yıldızın dışarı püskürttüğü bir toz bulutu olduğunu, yakın bir patlama işareti olmadığını gösterdi.

Güncel tahminler patlamayı önümüzdeki kabaca 100.000 yıl içine yerleştiriyor; yani insan ömrü ölçeğinde yakın değil. Gerçekleştiğinde haftalarca gündüz görülecek kadar parlak olacak, ama Dünya'ya zarar veremeyecek kadar uzakta.

Nasıl görebilirim?

Galaksimizde çıplak gözle görülen bir süpernova seyrektir; bu yüzden pratik yol, teleskopla başka galaksilere bakmaktır. Amatör ve profesyonel taramalar her yıl binlerce süpernova bulur; parlak yakın galaksilerdeki birkaçı 12–13. kadire ulaşır ve karanlık bir gökte orta boy bir teleskopla görülebilir.

Süpernova kalıntılarını da izleyebilirsiniz. Boğa'nın boynuz ucundaki Yengeç Bulutsusu (M1), kış akşamlarında küçük bir teleskopta soluk, puslu bir leke olarak seçilir.

Galaksimizde bir süpernova olursa dünyanın dört bir yanındaki nötrino dedektörleri büyük olasılıkla ışık belirginleşmeden önce erken uyarı gönderecek ve gözlemcilere zaman kazandıracak.

Kaynaklar

Okumaya devam et